II KLINIKA ANESTEZJOLOGII I INTENSYWNEJ TERAPII
Centralny Szpital Kliniczny
Znieczulenie ogólne
Znieczulenie ogólne to forma znieczulenia, która powoduje utratę przytomności i odczuwania bólu w całym ciele. Pacjent poddawany znieczuleniu ogólnemu jest całkowicie nieprzytomny i nieświadomy, co umożliwia przeprowadzenie różnych procedur chirurgicznych bez odczuwania bólu. Proces znieczulenia ogólnego obejmuje kilka kluczowych kroków:
- Przygotowanie
Przed przeprowadzeniem znieczulenia ogólnego lekarz anestezjolog przeprowadza dokładną ocenę pacjenta, zbierając informacje na temat jego historii medycznej, aktualnych chorób, używanych leków oraz ewentualnych alergii. Ocena ta pomaga w dostosowaniu dawki środka znieczulającego. - Podanie środka znieczulającego
Znieczulenie ogólne jest indukowane przez podanie pacjentowi specjalnych substancji chemicznych zwanych środkami znieczulającymi ogólnymi. Mogą to być gazy, czy też leki podawane dożylnie. Powodują szybką utratę świadomości. - Podtrzymywanie znieczulenia
Po wprowadzeniu pacjenta w stan znieczulenia, lekarz anestezjolog monitoruje jego stan, utrzymując odpowiedni poziom znieczulenia przez całą procedurę chirurgiczną. To może obejmować dostosowywanie dawek środków znieczulających w trakcie operacji. - Monitorowanie
W trakcie znieczulenia ogólnego pacjent jest ciągle monitorowany pod kątem parametrów życiowych, takich jak ciśnienie krwi, puls, poziom tlenu i dwutlenku węgla we krwi, a także elektrokardiogram (EKG). - Przebudzenie
Po zakończeniu operacji lekarz stopniowo przerywa podawanie środków znieczulających, umożliwiając pacjentowi stopniowe przebudzenie. Proces ten jest kontrolowany, aby uniknąć nagłego przebudzenia i zminimalizować ewentualne skutki uboczne. - Kontynuacja monitorowania po operacji:
Po zakończeniu operacji pacjent jest nadal monitorowany w Oddziale Pooperacyjnym. Tam powraca do pełnej świadomości i stabilności fizjologicznej.Znieczulenie ogólne jest stosowane w przypadku procedur chirurgicznych, gdzie konieczne jest całkowite wyłączenie świadomości i odczuwania bólu. Decyzję o jego zastosowaniu podejmuje zawsze doświadczony lekarz anestezjolog po dokładnej ocenie stanu zdrowia pacjenta.
Znieczulenie przewodowe
Znieczulenie przewodowe (inaczej zwane regionalnym) to rodzaj znieczulenia, który obejmuje jedynie określoną część ciała. Jest to „skoncentrowane” znieczulenie, które może być stosowane w okolicach konkretnych nerwów lub grupy nerwów. Istnieje kilka głównych form znieczulenia przewodowego, a każda z nich ma swoje zastosowanie w zależności od rodzaju operacji i obszaru ciała, który ma być znieczulony. Oto kilka popularnych form znieczulenia przewodowego:
1. Znieczulenie podpajęczynówkowe
W tym przypadku lekarz anestezjolog wprowadza środek miejscowo znieczulający do przestrzeni gdzie leżą nerwy oraz rdzeń kręgowy, co prowadzi do znieczulenia wybranego poziomu kręgosłupa w dół. To znieczulenie jest często stosowane podczas operacji w obrębie dolnej części ciała, takich jak cesarskie cięcia czy operacje miednicy lub kończyn dolnych
2. Znieczulenie zewnątrzoponowe
Jest podobne do znieczulenia podpajęczynówkowego, ale środek znieczulający jest podawany do przestrzeni zewnątrzoponowej kręgosłupa, czyli w miejscu ujścia nerwów, poza rdzeniem kręgowym. Może być stosowane w celu znieczulenia od pewnego miejsca w dół, na przykład podczas porodu siłami natury, operacji miednicy, czy operacji kończyn dolnych.
3. Znieczulenie splotów i nerwów obwodowych
Polega na bezpośrednim podaniu środka miejscowo znieczulającego w okolicę konkretnego nerwu lub grupy nerwów, co prowadzi do znieczulenia obszaru, który jest przez niego unerwiony. Bloki nerwowe mogą być stosowane na przykład w chirurgii ręki, stopy czy twarzy.
Znieczulenie przewodowe pozwala na uniknięcie ogólnego uczucia bólu w obszarze objętym znieczuleniem, co jest korzystne zarówno dla pacjenta, jak i chirurga. Bywa łączone ze znieczuleniem ogólnym. Jest również często stosowane jako metoda kontroli bólu pooperacyjnego.
Opieka pooperacyjna
Opieka pooperacyjna obejmuje szereg działań i procedur mających na celu zapewnienie pacjentowi wsparcia, monitorowania i rehabilitacji po operacji. Kluczowym celem opieki pooperacyjnej jest maksymalizacja komfortu pacjenta, zapobieganie powikłaniom, wspieranie procesu gojenia oraz przywracanie funkcji organizmu. Poniżej znajdują się elementy opieki pooperacyjnej:
1. Monitorowanie parametrów życiowych
Pacjent jest monitorowany pod kątem parametrów takich jak ciśnienie krwi, tętno, oddech, temperatura ciała oraz poziomy tlenu i dwutlenku węgla we krwi. Stałe monitorowanie jest istotne w identyfikowaniu ewentualnych problemów.
2. Kontrola bólu
Skuteczna kontrola bólu to istotny element opieki pooperacyjnej. Pacjent otrzymuje odpowiednie leki przeciwbólowe, dostosowane do rodzaju operacji i indywidualnych potrzeb. Personel monitoruje poziom bólu i dostosowuje leczenie w miarę potrzeb.
3. Nawadnianie i odżywianie
Wspieranie nawadniania i odżywiania jest ważne dla procesu gojenia i regeneracji. Jeżeli pacjent nie może przyjmować pokarmów doustnie, może być stosowane podawanie płynów i substytutów pokarmowych dożylnie.
4. Opieka nad raną operacyjną
Odpowiednia pielęgnacja rany operacyjnej jest kluczowa dla zapobiegania infekcjom i wspierania procesu gojenia. Lekarki i pielęgniarze dbają o czystość rany, zmieniają opatrunki, i monitorują ewentualne znaki infekcji.
5. Wsparcie psychologiczne
Proces operacyjny i okres pooperacyjny mogą być stresujące dla pacjenta. Zapewnienie wsparcia psychologicznego, informacji na temat przebiegu operacji i przewidywanej rekonwalescencji może pomóc w zminimalizowaniu lęku i poprawieniu samopoczucia pacjenta.
6. Mobilizacja i rehabilitacja
W zależności od rodzaju operacji, pacjent jest zachęcany do jak najwcześniejszego rozpoczęcia aktywności fizycznej. Mobilizacja pomaga zapobiegać powikłaniom związanym z długotrwałym leżeniem, a także wspiera proces rekonwalescencji.
Warto podkreślić, że opieka pooperacyjna jest spersonalizowana i zależy od rodzaju przeprowadzonej operacji, ogólnego stanu zdrowia pacjenta oraz ewentualnych czynników ryzyka. Ścisła współpraca między pacjentem a zespołem medycznym odgrywa kluczową rolę w skutecznym procesie rekonwalescencji.
Porty naczyniowe
W naszej Klinice zakładane są porty naczyniowe. Pod poniższymi linkami dostępne są informacje o procedurze, sposobie zapisu i obsługi portu.
Dostępy naczyniowe
W 2020 roku w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego
Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego wdrożono interdyscyplinarną strategię
planowania, implantowania i utrzymania odpowiedniego dostępu naczyniowego u
odpowiedniego pacjenta.
W dniu 15 lutego 2023 roku w Centralnym Szpitalu Klinicznym UCK WUM Zarządzeniem Dyrektora
powołany został interdyscyplinarny Zespół ds. Dostępów Naczyniowych i Infuzji działający w II Klinice Anestezjologii i Intensywnej Terapii
Zespół ds. Dostępów Naczyniowych i Infuzji tworzy politykę wyboru odpowiedniego dostępu naczyniowego oraz prowadzenia bezpiecznej infuzji w celu poprawy bezpieczeństwa i satysfakcji pacjentów poprzez zastosowanie odpowiedniego dostępu dożylnego i właściwą opiekę podczas
prowadzenia infuzji, zmniejszenie powikłań, w tym infekcji związanych z obecnością dostępów naczyniowych.
W skład Zespołu wchodzi 4 pielęgniarki, 9 pielęgniarzy i 3 lekarzy, którzy implementują aktualne
rekomendacje do praktyki klinicznej w CSK. Praca Zespołu ma silny wymiar praktyczny. Członkowie
Zespołu w ciągu dyżuru udzielają wsparcia zespołom lekarsko-pielęgniarskim w zakresie trudnego
dostępu dożylnego, implantują kaniule pod kontrolą ultrasonograficzną oraz konsultują sposoby
prowadzenia bezpiecznej infuzji. Do zadań zespołu należy także prowadzenie szkoleń w oddziałach szpitalnych.
W skład Zespołu wchodzą:
Maciej Latos
Bartosz Sadownik
Tomasz Bogucki
Dorota Dąbrowska
Jakub Dzięciołowski
Maciej Gryczko
Sylwester Izydorczyk
Marta Jurkiewicz
Katarzyna Krusińska
Kamil Meyka
Marceli Solecki
Artur Szymczak
Aleksandra Święch-Zarzycka
Gabriela Świętochowska
Łukasz Wróblewski
Damian Żurawski
Zespół w 2020 roku wdrożył pierwszy w Polsce program implantacji cewników dożylnych o
pośrednich czasie utrzymania (ang. Midline Catheter) dostępnych dla wszystkich pacjentów
hospitalizowanych w CSK opartych na klinicznych wskazaniach w oparciu o wytyczne Infusion Nurses’ Society (USA)
W 2023 roku projekt „Interdyscyplinarny Zespół Dostępów Naczyniowych i Infuzji realizujący strategię wyboru i utrzymania dostępu naczyniowego znalazł się w gronie finalistów konkursu „Bezpieczny Szpital Przyszłości – INSPIRACJE 2023”
W 2024 roku Zespół został przedstawiony przez dr Marlene Steinheiser z Infusion Nurses Society
(USA) podczas 8th World Congress on Vascular Access (WoCoVA) jako przykład dynamicznej
implementacji najnowszych standardów postępowania w zakresie dostępów naczyniowych w Europie Środkowo-Wschodniej.
Zespół opiera swoje postępowanie o aktualne doniesienia naukowe oraz dzieli się własnymi doświadczeniami na arenie międzynarodowej
Latos M, Kosson D, Zawadka M. Poland’s first vascular access team 3-year analysis:
Insights and learnings. J Vasc Access. Published online May 6, 2024
Olczyk-Miiller K, Latos M, Kosson D, Kołacz M, Hadzik R. The First Use of a Midline
Catheter in Outpatient Pain Management. Case report. Healthcare 2024,12,856
Latos M, Kosson D. Comparison of the efficacy of inserting midline catheters by
experienced and inexperienced nurses: a retrospective observational study. Emerg. Med. Serv, 2023; X, 4: 224-228
Latos M, Cichowlas G, Solecki M, Bryk A, Szymczak A, Kosson D. Kaniule typu „minimidline”
w trudnym dostępie dożylnym: dwuośrodkowa analiza retrospektywna.
Doniesienie wstępne. Pielęgniarstwo w Anestezjologii i Intensywnej Opiece
2022;8(2):33–36
Latos M, Zawadka M, Sadownik B, Kosson D. Cewnik posredni jako istotny element
strategii w trudnym dostepie naczyniowym. Anestezjologia i Ratownictwo 2022; 16:
86-93
Latos M, Solecki M, Szymczak A i wsp. „Mini-midline”: Vascular Access in Specific
Situations. Emerg Med Serv, 2023; X, 1: 46-53
Latos M, Sadownik B, Sak-Dankosky N, Stach O, Becler R, Barabasz A, Małyszko M,
Zawadka M, Andruszkiewicz P, Kosson D. Midline catheters – what could be done
better? A retrospective evaluation of clinical registry. Pielegniarstwo XXI wieku /
Nursing in the 21st Century 2023. 22(1): 35-40
Latos M, Zawadka M, Kosson D. Maximum safety and minimum risk: midline access
gained by a nurse-led Vascular Access and Infusion Team Pielegniarstwo XXI wieku /
Nursing in the 21st Century 2023. 22(3): 125-131
Historia
Zakład Anestezjologii i Intensywnej Terapii w Centralnym Szpitalu Klinicznym (CSK) utworzono w 1975 roku na potrzeby nowopowstałego szpitala Akademii Medycznej w Warszawie.
Pierwszym kierownikiem Zespołu został dr med. Janusz Kącki. Anestezjolodzy pracujący w Zespole znieczulali w bloku operacyjnym liczącym 14 sal operacyjnych, sprawowali opiekę nad pacjentami w sali wybudzeń i prowadzili leczenie krytycznie chorych w Oddziale Intensywnej Opieki Medycznej (OIOM). W skład pierwszego zespołu weszli między innymi: doktor (później Profesor) Aurelia Szpiro -Żurkowska, doktor Irena Arendt–, specjalizujące się w neuroanestezjologii, doktor Leszek Cezary Kosiński-długoletni ordynator Oddziału Intensywnej Terapii, doktor Ewa Górska, doktor Janina Lechocińska, doktor Krystyna Rainer-Nowicka oraz doktor Jerzy Siedlecki. Po kilku latach do Zespołu dołączyła doktor Teresa Korta, wybitna specjalistka w zakresie żywienia enteralnego i pozajelitowego, współtwórczyni programu żywienia krytycznie chorych i Pracowni Żywienia Pozajelitowego. Wśród najważniejszych osiągnięć zespołu w tamtym okresie należy wymienić otwarcie jednej z pierwszych w Polsce poradni leczenia bólu, która prowadzona była przez doktora Macieja Borzęckiego.
Powstały w CSK OIOM był bardzo nowoczesny. Na wszystkich stanowiskach istniała możliwość szerokiego monitorowania funkcji życiowych i prowadzenia sztucznej wentylacji. Do chwili oddania do użytku Instytutu Chorób Wewnętrznych w bloku D OIOM był jedynym w Centralnym Szpitalu Klinicznym oddziałem zapewniającym możliwość leczenia krytycznie chorych.
Mimo, że lata 70-te i 80-te XX wieku były w Polsce okresem siermiężnego socjalizmu i ograniczonych możliwości szkoleń zagranicznych to dobrze wyszkoleni i znający języki obce anestezjolodzy nawiązywali kontakty z ośrodkami klinicznymi na całym świecie. W latach 90-tych, już w okresie transformacji Zakład Anestezjologii CSK nawiązał kontakty z ośrodkami w Wielkiej Brytanii, co umożliwiło lekarzom pracującym w Zespole odbycie wielomiesięcznych staży i szkoleń. Efektem tych wyjazdów było implementowanie zdobytych doświadczeń i nowych technik do codziennej pracy, co bez wątpienia sprzyjało utrzymaniu wysokiego poziomu świadczeń klinicznych. Ważnym momentem w rozwoju Zespołu było rozpoczęcie przez Zespół Kliniki Chirurgii Ogólnej i Chorób Wątroby pionierskiego w skali polskiej programu przeszczepień wątroby. Po odbyciu kilkumiesięcznego szkolenia we Francji dr med. Agata Kącka i dr Ewa Miłkowska wypracowały i wdrożyły program opieki okołooperacyjnej nad biorcami narządu.
Od samego początku funkcjonowania Zakładu Anestezjologii i Intensywnej Terapii w CSK anestezjolodzy zaangażowani byli również w działalność dydaktyczną prowadzoną dla studentów Akademii Medycznej. W celu realizacji programu edukacyjnego stworzono i wprowadzono w życie nauczanie pierwszej pomocy i resuscytacji (obecnie BLS) dla studentów pierwszych lat studiów oraz anestezjologii i intensywnej terapii dla studentów V i VI roku obu Wydziałów Lekarskich. Przy Katedrze Anestezjologii i Intensywnej Terapii funkcjonowało niezwykle prężne Studenckie Koło Naukowe (SKN) ANKONA stworzone przez Profesora Bogdana Kamińskiego. Członkowie SKN mieli możliwość zatrudnienia w bloku operacyjnym i Oddziale Intensywnej Opieki Medycznej, gdzie mogli pogłębiać wiedzę medyczną i doskonalić umiejętności praktyczne. Wielu z nich po ukończeniu studiów związało swoją przyszłość zawodową z anestezjologią.
Doktor Janusz Kącki kierował Zakładem Anestezjologii do 1999 roku. Po nim funkcję kierownika zakładu przejął dr hab. Tomasz Łazowski i pełnił ją do 2001 roku. Lata 1997-98 były okresem intensywnych protestów pracowników systemu opieki zdrowotnej w całym kraju. Najbardziej aktywnie uczestniczyło w nich środowisko anestezjologów. Doszło wówczas do ogólnopolskich protestów anestezjologów, w których uczestniczyli również członkowie Zespołu z CSK. Walczono wtedy nie tylko o poprawę uposażenia lekarzy i pielęgniarek, ale przede wszystkim o wzrost nakładów na opiekę zdrowotną, zwiększenie zatrudnienia, poprawę jakości szkolenia i poprawę jakości opieki nad pacjentami. Niestety protest nie zakończył się pomyślnie, a represje spowodowały, że Zespół anestezjologów CSK poniósł wtedy dotkliwe straty. Pracę straciło wielu cenionych, znakomicie wykształconych i pełnych pasji lekarzy. Dopiero docent Tomasz Łazowski umożliwił wielu z nich powrót do zespołu CSK.
Rok 2001 stanowił punkt zwrotny w historii Zakładu. Powołano do życia II Zakład Anestezjologii i Intensywnej Terapii (w 2006 roku zmieniono nazwę na II Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii- II KAiIT), a funkcję kierownika objął Profesor Andrzej Kański, wybitny lekarz, nauczyciel, naukowiec i wizjoner, który swoje doświadczenie zdobywał w Wojskowym Instytucie Medycznym. Od chwili objęcia funkcji przez Profesora rozpoczął się trwający do dziś okres bardzo intensywnego rozwoju II Zakładu Anestezjologii we wszystkich aspektach jego działalności.
Od 2001 roku całkowicie przebudowano i wyposażono w najnowocześniejszą aparaturę blok operacyjny, oddano do użytku zmodernizowany i wyposażony zgodnie z europejskimi standardami 24- łóżkowy Oddział Pooperacyjny. W Oddziale Pooperacyjnym stworzono sześć w pełni wyposażonych stanowisk intensywnej terapii dla pacjentów po rozległych zabiegach i wymagających kompleksowego monitorowania funkcji życiowych, wentylacji zastępczej i ciągłej terapii nerkozastępczej .
W kolejnych latach oddano do użytku dwa ośmiostanowiskowe Oddziały Intensywnej Terapii, które zapewniają opiekę krytycznie chorym z terenu szpitala, ale też pacjentom z całej Polski.
Równolegle intensyfikacji uległa również działalność naukowo – badawcza Zakładu. Prace anestezjologów były publikowane w czasopismach krajowych i zagranicznych, a asystenci Zakładu doktorzy: Marcin Siciński, Paweł Andruszkiewicz, Remigiusz Gelo, Grzegorz Niewiński, Wojciech Romanik, Piotr Sarwiński i Mariusz Piotrowski uzyskali stopnie doktora nauk medycznych. Pracownicy Zakładu są autorami i współautorami podręczników z zakresu anestezjologii i intensywnej terapii i tłumaczyli wiele pozycji literatury fachowej.
Profesor Kański był również pomysłodawcą stworzenia na naszej uczelni Centrum Symulacji Medycznych (CSM), która była jedną z pierwszych takich jednostek w naszym kraju. CSM był początkowo podjednostką II Kliniki Anestezjologii i Intensywnej Terapii. To właśnie w II KAiIT prowadzone były pierwsze zajęcia i kursy z użyciem symulacji medycznej. Od 2017 roku kierownikiem CSM jest dr med. Marcin Kaczor wychowanek i pracownik naszej Kliniki.
Warto podkreślić, że pracownicy II KAiIT są wciąż zaangażowani w pracę w CSM prowadząc tam od wielu lat cieszące się dużą renomą kursy dla lekarzy anestezjologów z całej Polski min z zakresu trudnych dróg oddechowych, ultrasonografii point-of care, tracheotomii przezskórnej i postępowaniu w masywnych krwotokach.
Profesor Andrzej Kański kierował Kliniką do 2016 roku. Swoją działalnością wytyczył kierunki dalszego jej rozwoju zarówno w sferze klinicznej, dydaktycznej jak i naukowobadawczej. Kolejne lata działalności Kliniki pokazały, że wychował następców podzielających i realizujących jego wizję.
W latach 2017-2019 obowiązki kierownika jednostki pełnił dr med. Grzegorz Niewiński.
W latach 2020-2021 funkcję kierownika Kliniki pełnił doktor Piotr Nowakowski. Przeprowadził on zespól anestezjologów i w dużej mierze również cały Centralny Szpital Kliniczny przez niezwykle trudny czas pandemii COVID-19. Pod przewodnictwem doktora Piotra Nowakowskiego anestezjolodzy utworzyli 28 stanowisk intensywnej terapii zlokalizowanych w dwóch Oddziałach Intensywnej Terapii przeznaczonych dla pacjentów z niewydolnością oddechową w przebiegu infekcji wirusem SARS-COV2 i wspomagali pracę lekarzy w strefach przeznaczonych do leczenia zakażonych pacjentów w innych jednostkach szpitala. Choć w tym niezwykle trudnym okresie cały Zespół Kliniki pracował z niezwykłym zaangażowaniem i poświęceniem to konieczne jest wyróżnienie doktorów Łukasza Wróblewskiego i Bartosza Sadownika, którzy opracowali zasady używania środków ochrony osobistej i bezpiecznego zachowania się w strefach przeznaczonych dla pacjentów i przeszkolili w tym zakresie personel całego szpitala i wdrożyli pionierski program wentylacji.
Od 2021 roku Kliniką kieruje dr hab. Paweł Andruszkiewicz- wychowanek Kliniki.
W 2021 roku tytuł dr nauk medycznych uzyskał Mateusz Zawadka.
Jesteśmy również dumni z osiągnięć naszego Zespołu pielęgniarskiego. W ramach Oddziału Pooperacyjnego od 2022 funkcjonuje kierowany przez mgr Macieja Latosa Zespół ds. Dostępów Naczyniowych i infuzji. Dr med. Natalia Sak-Dankovsky i mgr M. Latos są autorami licznych publikacji z zakresu pielęgniarstwa.
Autor: Dr Renata Andrzejewska
Zespół
Dr hab. n. med. Paweł Andruszkiewicz
Kierownik Kliniki
Dr n. med. Remigiusz Gelo
Zastępca Kierownika
Mgr Elżbieta Żurawska
Oddziałowa Oddziału Pooperacyjnego i Bloku Operacyjnego
Mgr Małgorzata Kępka
Oddziałowa Oddziałów Intensywnej Terapii
Oddział Intensywnej Terapii
Dane kontaktowe
Email OIT: oit.csk@uckwum.pl
OIT A – tel. 22 599 2276
OIT C – tel. 22 599 2325
16 w pełni wyposażonych nowoczesnych stanowisk intensywnej terapii:
- Zawansowane techniki monitorowania pacjentów neurologicznych: ciśnienie śródczaszkowe, Doppler przezczaszkowy oraz EEG
- Respiratory Hamilton G5 z funkcją monitorowania ciśnienia przezpłucnego
- Bronchoskop w każdym oddziale
- Aparaty ultrasonograficzne z głowicą do echokardiografii przezprzełykowej
- Monitorowanie hemodynamiczne: PICCO, Acumen IQ, Swan-Ganz
- Pozaustrojowe techniki oczyszczania krwi: CVVHD Ci-Ca, hemodializa, plazmafereza, dializa wątrobowa
- Wózek do trudnych dróg oddechowych w tym wideolaryngoskopy i bronchofiberoskopy
Opiekę nad pacjentami pełni interdyscyplinarny zespółw skład którego wchodzą lekarze, pielęgniarki, rehabilitanci, mikrobiolodzy i psycholog kliniczny. Personel oddziału aktywnie uczestniczy w szkoleniach i konferencjach medycznych, co pozwala nam wprowadzać nowoczesne i skuteczne metody leczenia.
W obszarze badawczym i edukacyjnym współpracujemy także z wiodącymi jednostkami krajowymi i zagranicznymi, co przyczynia się do wdrażania i prowadzenia terapii zgodnej z aktualną wiedzą.
Kładziemy duży nacisk na edukację rezydentów i stażystów. Nasz program szkoleniowy zapewnia możliwość nauki i rozwoju w wymagającym środowisku klinicznym, przygotowując młodych lekarzy do przyszłych wyzwań zawodowych.
Zapraszamy do kontaktu osoby zainteresowane podjęciem współpracy z Kliniką.
Oddział Pooperacyjny
Dane kontaktowe:
Tel. 22 599 2247
24 stanowiska:
- Możliwość ciągłej terapii infuzyjnej
- Ścisłe monitorowanie parametrów życiowych
- 6 stanowisk z możliwością wentylacji mechanicznej
Oddział pooperacyjny zajmuje się opieką i leczeniem pacjentów w okresie okołooperacyjnym, zwykle 24 godzinnym lub krótszym. Personel składający się z lekarzy, pielęgniarek i pielęgniarzy oddziału anestezjologii intensywnej terapii opiekuje się chorymi 24 godziny na dobę dbając również o ich komfort, jak najszybszy powrót do zdrowia i sprawności sprzed zabiegu.
- Blok B, Piętro 1
- ul. Banacha 1A, 02-097 Warszawa
- Sekretariat Oddziału Klinicznego
- 22 599 20 01
- kait.csk@uckwum.pl
- Mail do wysłania formularza przekazania Pacjenta: oit.csk@uckwum.pl
- Formularz przekazania pacjenta do OIT
Oddziały:
- Oddział Intensywnej Terapii
- Oddział Pooperacyjny





































